Odc. 15 Kejter tej!

00:00:01: Radio Poznań przedstawia.

00:00:04: Serial Audio Halo Two Azarz

00:00:08: odcinek

00:00:08: piętnasty.

00:00:15: No i potem pani Wanda wpada w tę zaspę

00:00:22: próbując go złapać.

00:00:23: Czej też spylo, jośniek w sznopie

00:00:27: całej!

00:00:29: Ja potem biorę ten koc, rzucam on łapie go, zaczyna szarpać i się bawić.

00:00:36: I ja wtedy mówię hapnego zagiry ale znowu ryn to saspy idźcie do porą!

00:00:43: Ale na wszystko do zerczyni krzyczy z okna że

00:00:46: mamy być

00:00:46: ciszej bo pies szczeka a my zamy drzemy?

00:00:50: Sznopy,

00:00:50: sznopy drzeme

00:00:54: Śpaniały,

00:00:55: wspaniały.

00:00:55: W

00:00:57: ogóle najlepsze jest to że się pies zmęczył i w końcu usiadł przy waędzie i dał się po prostu złapać.

00:01:02: O ma się rękę do stworzenia!

00:01:05: Ale żałuję, że tego nie widziałem.

00:01:07: Pomógłby

00:01:07: pan a nie tylko lachać się z boku.

00:01:11: O, woda gotowa, zalewam herbatę.

00:01:13: Bawarkę poproszę.

00:01:15: A co tu takiego?

00:01:16: Trzymcie mnie wiaruch na galuny, nie wiedzą co to bawarka.

00:01:20: Czyli jedna kawę.

00:01:21: Bawarka to czarna herba z mlekiem.

00:01:24: A coś dzwoń, faktycznie!

00:01:26: Imbryk hałasuje.

00:01:28: Aaa... ja chyba jako dziecko piłam bawarkę ale numer.

00:01:31: No żaden numer tylko fest napój.

00:01:34: No raz jeszcze dziękujemy za

00:01:36: pomoc.

00:01:36: Okej tron to ja zawsze ludziom niekoniecznie.

00:01:39: To bardzo miłe co pani zrobiła.

00:01:41: Dobra

00:01:42: czas na prezenty.

00:01:44: Prezenty?

00:01:45: No przeciez, pustymi rękami nie przyszłam.

00:01:47: Drajera jeszcze nim om!

00:01:49: A z jakiej okazji?

00:01:50: A wyżeście schoinki spryśli Keitrowej Okazji.

00:01:53: Macie tu mieć wiaruch na smyczę, obrożę miseczki... Tu są tytuszki, no wiecie co?

00:01:59: Tu zabawki.

00:02:01: Te mój Keiter kochał najbardziej.

00:02:03: Czym bardziej śmierdziała tym bardziej

00:02:06: kochałą?!

00:02:07: Ej, pani Wandon Nie trzeba przecież.

00:02:10: A ty trzeba, trzeba!

00:02:11: Nie każdego dnia pomaga się Kejtrowi bierąc go do chaty.

00:02:15: Pan Stanisław mówił że miała pani psiaka.

00:02:19: To był mój synuś.

00:02:22: Trzynaście lat pięknych, wyflął się jak zepsuty weker... Ale w redziznat też był!

00:02:29: Szarpał nogawy jeden muząb tak wystawał, jak kiusłonia!

00:02:34: Super pejtek!

00:02:35: Trzynnaście Lat!

00:02:37: Wow!

00:02:37: Od małego go miałam, zajmowałam sąsiadcę co chciała nawieźć i wywieźć.

00:02:42: Do dzisiaj nie żałuję.

00:02:44: No to uratowała Go Pani?

00:02:45: To On uratował mnie Pani Julio, Dzień dudlałam.

00:02:50: Niech Pani zobaczy, ile szczęścia i ciepła dała Pani tę pieskowi?

00:02:53: Co dzień mu nutrię, mu gotowałam... Szpecjalnie lotałam ponie do habaja na garbary.

00:03:00: Nutrię?

00:03:01: No i lepsze z ryżem!

00:03:02: Ile jogorów spoliłam, gotując te

00:03:05: ryże?!

00:03:06: Bydzie z pięćdziesiąt!

00:03:07: Strażoki mnie z imienia znają przez

00:03:10: to!

00:03:12: Nie wiedzieliśmy już, że jest Pani taka piromanka, Pan Generic nie mówił.

00:03:16: Jak Mu na imię daliście?

00:03:19: W sumie nie myśleliśmy jeszcze o tym.

00:03:22: Wie pani to tylko kilka godzin dopiero... Widzi pani, zwinięty w kącie, w kotu leży.

00:03:27: A

00:03:27: niech się oswojny.

00:03:29: Czy wy wszystkich w domu mocie?

00:03:31: Przecież musi mieć imię!

00:03:32: To nie jest rzecz!

00:03:34: W sumiu?

00:03:34: Nie w sumie, tylko ja rację mam.

00:03:37: W te pędy imię nadawać bo poszkełów dryndne!

00:03:42: No jak pojedziemy do weterynarza to faktycznie no musi być jakieś imię.

00:03:46: Tylko boję się, że jak ma właścicieli i się zgubił i uciekł no to wygłupimy się tym nowym imieniem.

00:03:52: No dobra!

00:03:53: To trzeba go wołać mionami... ...i zobaczyć na co zareaguję.

00:03:57: O!

00:03:58: To jest jakiś pomysł.

00:03:59: Bierz i no te wszystkie geszynki ustawioj i delikatnie trzeba się dowiedzieć.

00:04:04: Czy to pimpuś czy maksym?

00:04:08: Pimpoś!

00:04:09: No i co się śmieje?

00:04:10: To FIF-ne i popularne unosuje.

00:04:12: A myśmy mieli jamniczkę, Maxi w Krakowie jakbym mały.

00:04:15: O

00:04:16: proszę ja to się znam.

00:04:18: Dobra dobra to chodźmy bliżej posłania i zobaczymy.

00:04:22: Pim poś... Pim Pośko cudny nic.

00:04:28: Max.

00:04:29: Maxiu.

00:04:30: Maximilian.

00:04:31: Nie

00:04:32: nie to.

00:04:33: Roki.

00:04:35: Bruno.

00:04:36: Pringo Co to za imię?

00:04:40: Z bitelsów.

00:04:40: Wola

00:04:41: czerwone gitary!

00:04:42: Alex, Alex...

00:04:44: Szalik?!

00:04:46: No nie reaguję.

00:04:48: Maxi, maxi, pimpuś na bank jednostych.

00:04:53: Jednostych tylko zmęczony jest.

00:04:55: A

00:04:55: może dajmy mu więcej czasu.

00:04:57: Niech śpi biedaczek.

00:04:58: Wracajmy do stołu.

00:05:00: Ja chętnie sam spróbuję tej bawarki.

00:05:03: To jak się dzielimy opieką?

00:05:05: On sam zostać nie może.

00:05:08: Proszę?

00:05:09: Nie proszę i narobimy rozpiskę!

00:05:11: Ja w soboty po południu odpadam, bo mam cmentorze.

00:05:14: Mogę Kejturnia brać w tygodniu.

00:05:15: jak będziecie w pracy co by sam w chacie nie siedział?

00:05:18: Jeszcze wam wszystko po japie i dopiero będzie fest.

00:05:22: Szczerze

00:05:22: to jeszcze o tym nie myśleliśmy...

00:05:25: Nie będziemy zmudzać czasu.

00:05:27: myślimy Tero

00:05:28: Jak pani może pomóc?

00:05:29: to świetnie wspaniale

00:05:30: Nie może tylko pomago ustalone zrozumiano?

00:05:34: Fershteyen?

00:05:35: No to ja wolno Ale mnie sąsiadka zaskoczyła.

00:05:38: A co się tak dziwić nagle?

00:05:40: Widać, że wam w tym Krakowie nikt nie pomagał.

00:05:42: Życzliwi ludzie to na Łazarzu zawsze byli.

00:05:45: Hej!

00:05:46: Mam imię.

00:05:47: Jakie?

00:05:48: No jak to jakie...

00:05:50: Łazarz.

00:05:51: Eee... no

00:05:53: fajne!

00:05:54: Łozorz!

00:05:55: Łazarz, chodź tu.

00:05:57: Łazasz do nogi a pasuje nawet.

00:05:59: Dobra Ale fajnie!

00:06:01: Dobrze, no to co?

00:06:02: Słuchajcie mamy imię?

00:06:04: O proszę bardzo.

00:06:04: Mamy bawarki, proszę... Aaa

00:06:06: raz się żyje na pochybel.

00:06:15: To chyba nie jego klimaty

00:06:17: Z tego pana Romka to chyba francuski piesek.

00:06:23: Halo tu Łazarz.

00:06:25: Serial Audio Radia Poznań.

00:06:28: Wystąpili Małgorzata Łodej Stachowiak Olivia Nazimek Jan Ignacy Romanowski scenariusz Jan Strugarek, muzyka Huber Dwińczyk, konsultacje scenariusza Patryc Jóż Tomaszewski, koordynacja Anna Jaworska, realizacja dźwięku Paweł Kretkowski.

00:06:47: Wszystkie odcinki znajdziecie na Radio Poznań FM oraz platformach streamingowych.